อำเภอเพ็ญ สามเดือนที่อยู่ที่นี่เป็นไงบ้าง

อำเภอเพ็ญ

อำเภอเพ็ญ สามเดือนที่มาอยู่ที่นี่เป็นไงบ้าง – มันมีทั้งที่ชอบและไม่ชอบ ต้องบอกก่อนว่า ถึงผมจะทำงานที่นี่เป็นเวลานานมากแล้ว แต่ผมก็พักอยู่ในเขตเทศบาลนครอุดรธานี คือพักอาศัยอยู่ในตัวจังหวัดน่ะครับ เพราะฉะนั้นเมื่อถามว่า อยู่ที่นี่เป็นไงบ้าง มันต้องเปรียบเทียบกันว่าระหว่างอยู่ที่อำเภอเพ็ญ กับอยู่ที่ในเมืองเป็นไงบ้าง บางเรื่องมันอาจจะเทียบไม่ได้

ผมจะเปรียบเทียบให้เห็นแบบแยกเป็นเรื่องๆ เป็นหมวดหมู่ไปนะครับ จะได้เห็นภาพ ซึ่งผมจะแยกเป็น เสียงรบกวน ไฟฟ้า ทำเลที่ตั้ง อาหารการกิน เพื่อนบ้าน และเรื่องอื่นๆ เท่าที่นึกออกนะครับ เอาล่ะครับ ไปเริ่มกันเลย

อำเภอเพ็ญ

อำเภอเพ็ญ เป็นไงบ้าง

1.เสียงรบกวน ต้องบอกว่าในภาพรวม ดีกว่าในเมืองครับ ในเมืองผมคงไม่ต้องพูดถึงเรื่องข้างบ้านกินเหล้าส่งเสียงรบกวนทั้งวันทั้งคืนหรอกนะครับ อยู่ที่นี่ก็มีเสียงรบกวนบ้าง แต่ไม่ใช่เสียงคนเมา แต่เป็นเสียงพระสวดมนต์ครับ เนื่องจากเมื่อต้นเดือนเมษายนที่ผ่านมา วัดใกล้บ้านเขาทำบุญฉลองอุโบสถ แล้วก็มีพิธีสวดมนต์พุทธาภิเษกหาเงินเข้าวัด เลยทำให้ต้องมีเสียงดีงสักหน่อย

เสียงสวดมนต์ผ่านเครื่องขยายเสียงขนาดใหญ่ ประมาณกลัวว่าชาวบ้านอื่นๆ จะไม่ได้ยินเสียงน่ะครับ เสียงดังมากจริงๆ แล้วมันเป็นตอนกลางคืนด้วย แทนที่กลางคืนจะลดเสียง เปล่าเลย เสียงเท่าเดิม จนผทอดสงสัยไม่ได้ว่า มันจะเป็นบุญหรือจะเป็ยบาป บาปเพราะเราบ่นนี่แหละครับ

2.ไฟฟ้า ก่อนที่จะมาอยู่ที่นี่ ผมกังวลเรื่องแรกและเป็นเรื่องใหญ่สำหรับผมคือ เรื่องไฟฟ้า อย่างที่เรารู้กันว่า ถ้าไม่ใช่เขตเทศบาลนคร ไฟฟ้ามักจะดับบ่อย เรียกว่าถ้าพยากรณ์อากาศออกมาว่า ฝนจะตกแล้วล่ะก็ ” ไฟดับ” รอเลยล่ะครับ ผมจึงสอบถามแล้วสอบถามอีกว่า โซนที่ผมอยู่นั้นน่ะ ไฟฟ้าดับบ่อยขนาดไหน

คนที่ตอบคำถามผมสองสามคนบอกว่า ไม่บ่อย เจาะลึกลงไปอีกว่า ไม่บ่อย คือแบบไหน ได้รับคำตอบว่า ไม่บ่อยคือไม่บ่อย ฝนตกก็ไม่ดับ ได้ยินคำตอบแล้วชื่อนใจครับ แต่พอมาอยู่จริง มันไม่เป็นอย่างเขาพูดหรอกครับ โดยเฉพาะผมเพิ่งมาอยู่อาศัย พอต้นเดือนเมษายน ฝนฟ้าคะนอง ลมมา ไฟดับไปสองวัน ฟังไม่ผิดครับ สองวัน

แถมในช่วงที่วัดจัดงานเมื่อต้นเดือนเมษายน สี่วันสี่คืนนั้นน่ะ นอกจากเสียงดังแล้ว ตอนกลางคืนยังมีไฟตกทุกวันด้วยครับ

อำเภอเพ็ญ

3.อาหารการกิน จะบอกว่ารวมถึงพวกร้านสะดวกซื้อด้วยนะครับ ซึ่งในปัจจุบันผมไม่ค่อยห่วงเท่าไร ด้วยว่าผมรู้ว่า ในอำเภอต่างๆ ไม่ว่าอำเภอเล็กหรืออำเภอใหญ่ขนาดไหน มักจะมีโลตัวหรือเซเว่นอยู่ทุกหนแห่ง แต่สิ่งที่ทำให้ผมหงุดหงิดคือคนที่เข้าไปใช้บริการน่ะครับ ช้ามากจนถึงมากที่สุด หยิบของมาแล้วไปยืนรอจ่ายเงินนี่ วันหลังต้องเอาเสื่อไปปูรอ

ส่วนร้านอาหารที่รสชาดถูกปาก มีบ้างสองสามร้านครับ ไม่ถึงกับไม่มีซะทีเดียว เรียกว่า ถ้าไม่อยากทำกับข้าวกินเองนี่ ยังพอมีที่ให้ฝากท้องอยู่บ้างแม้จะไม่มากมายนักก็ตามที

4.ทำเลที่ตั้งและเพื่อนบ้าน บ้านที่ผมมาเช่าอยู่มันเป็นชุมชนใหม่ครับ ยังไม่มีบ้านเรือนของชาวบ้านมากเท่าไร ส่วนนี้ไม่เป็นปัญหาเท่าไร เพราะผมชอบความเงียบสงบ ไม่ชอบความวุ่นวายสักเท่าไร แต่ที่ยังกังวลอยู่คือ บ้านมันติดทุ่งนาครับ เพราะฉะนั้นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำและประเภทอื่นๆ มักจะเข้ามาในบ้านบ่อย ทำให้ต้องเสียเวลาไปกับการจัดการพวกนี้

5.โควิด เมื่อเกิดการแพร่ระบาดของโควิดในรอบล่าสุดนี้ ผมพบว่า การพักอาศัยอยู่ในอำเภอเล็กๆ ห่างจากตัวจังหวัดสักเล็กน้อยเป็นความโชคดีประการหนึ่ง แม้นว่าจะลำบากในการสั่งซื้อหนังสือแบบออนไลน์ (ปกติอยู่ในเมืองก็จะขับมอไซต์ไปร้านขายหนังสือใกล้บ้านได้เลยทันที…แต่อยู่ที่นี่ไม่มีครับ) อยู่บ้าง แต่ฏทำให้มั่นใจระดับหนึ่งว่า กลุ่มเสี่ยงไม่อยู่แถวนี้

เท่าที่นึกออกก็จะประมาณนี้แหละครับ เดี๋ยวรอให้นึกออกผมจะมาเพิ่มเติมข้อมูลให้ท่านทั้งหลายทราบอีกครั้งหนึ่ง

สรุปแล้ว ย้ายบ้านมาที่อำเภอเพ็ญเนี่ย มันก็มีส่วนดีอยู่บ้าง ส่วนที่มันไม่ดีก็ไม่รู้จะทำยังไงเพราะมันไม่สามารถควบคุมได้ อย่างไฟฟ้างี้ วัดงี้ ก็ได้แต่ทำใจล่ะครับ

Leave a Reply

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

*