เบี้ยรุ่นชลบุรี กับการเดินทางที่สุดแสนประทับใจ

flight-fd-3355

โครงการฝึกอบรมเบี้ยยังชีพรุ่นชลบุรี  จัดขึ้นเมื่อวันที่  26-27  เมษายน  2562  ที่ผ่านมาครับ  ผมเดินทางไปร่วมงานในวันที่  25  เมษายน  2562  เพราะทางกรรมการชมรมพัฒนาชุมชน  ภาคกลาง  แจ้งมาว่า  ควรที่จะเดินทางไนวันที่  25  เมษายน

เพราะว่าทางภาคกลางจะอบรมให้กับกรรมการและผู้ประสานงานภาคกลางก่อน  เพื่อให้กรรมการและผู้ประสานงานมาช่วยวิทยากร  ที่เราเรียกว่า  ผู้ช่วยวิทยากร  นั่นแหละครับ  ช่วยเหลือผู้เข้ารับการอบรมอยู่ด้านล่าง  ที่สำคัญคือ  ถ้าผมไปวันที่  26  จะไม่มีใครมารับที่ดอนเมือง

ผมเดินทางพร้อมกับวิทยากร  และผู้ประสานงานจังหวัดของภาคอีสาน  คนละจังหวัดแต่นัดกันให้ไปถึงดอนเมืองประมาณบ่ายโมงถึงบ่ายสอง  นัดคนรับมาบ่ายสาม  และเดินทางไปชลบุรีด้วยกัน

เลยจองตั๋วขาไปวันที่  25  เมษายน  และกลับวันที่  28  เมษายน  ตามกำหนดการ  โดยเลือกสายการบินแอร์เอเชียด้วยเหตุผลสานการบินอื่นไปถึงเช้าเกินไป  หรือบ่ายสามซึ่งมันช้าเกินไป  ที่ไปถึงบ่ายสองมีแค่สายการบินนี้เท่านั้น  และขากลับก็มีแค่สายการบินนี้เท่านั้นที่มีเวลาพอที่จะเดินทางมาจากชลบุรีแล้วไม่ตกเครื่อง

เรียกรถรับจ้างมาส่งสนามบินเวลา  11.30  น.เพื่อที่จะมาถึงสนามบินตอนเที่ยง  เช็คอินเสร็จก็นั่งรอเครื่องออก  จนกระทั่งได้เวลาขึ้นเครื่อง  เสียงตามสายประกาศว่า  เที่ยวบิน  FD3355  เลื่อนออกไปอีกสามสิบนาที  เพราะเครื่องจากดอนเมืองยังมาไม่ถึง

ยังนึกในในอยู่ว่า  เออ…เพิ่งเคยเจอ  Delayed  ยังลุ้นต่อไปอีกด้วยว่า  มันจะแจ้ง  Delayed  อีกรอบมั้ย

พอได้เวลาก็ขึ้นเครื่องตามคำเรียกของสายการบินปกติ  และอยู่บนเครื่องตามปกติครับ

ไปผิดสังเกตตรงที่รู้สึกได้ว่า  มันใช้เวลานานเกินไปแล้วนะ  ทำไมยังไม่ถึงสักที  สักพักกัปตันก็ประกาศบอกว่า  ดอนเมืองฝนตกหนัก  ไม่สามารถลงจอดได้  และไม่สามารถบินวนรอลงจอดได้เนื่องจากว่าน้ำมันจะหมด  จึงไปลงจอดที่สนามบินจังหวัดพิษณุโลกเพื่อเติมน้ำมัน

ตอนนั้นยังรู้สึกว่า  ไม่เป็นไร  เติมน้ำมันเสร็จก็คงบินมาดอนเมือง  คงไม่นานเท่าไหรหรอก

แต่มันไม่ใช่แบบที่เราคิด

พอลงจอดที่สนามบินจังหวัดพิษณุโลก  เรานั่งรอบนเครื่อง  แต่ละคนคงนึกเหมือนกันว่าอีกหน่อยรถน้ำมันคงมา  แต่พอมันนานเกินสามสิบนาที  นานเป็นชั่วโมงโดยที่เราไม่รู้ข่าวสารอะไรเลยว่า  รถน้ำมันอยู่ไหน  ทำไมจออยู่ตรงนี้  ทำไมไม่เลื่อนไปจอดในช่องจอกปกติ  มันก็ทำให้เราหงุดหงิด

จากหงุดหงิดเปลี่ยนเป็นโมโห  เมื่อแอร์เอเชียให้ผู้โดยสารลงจากเครื่องไปรอที่อาคาร  นั่นแปลว่า  มันจะต้องนานแน่นอน  ตอนนั้นก็ยังไม่มีข่าวอะไรจากแอร์เอเชีย  เรารู้แต้ว่า  รถน้ำมันยังไม่มา

ผ่านไปอีกหนึ่งชั่วโมง  รถน้ำมันมาเติมน้ำมัน  ผู้โดยสารเริ่มมีสีหน้าดีขึ้น

แต่…นักบินหมดเวลาบิน  ต้องรอนักบินชุดใหม่จากกรุงเทพ

ผู้โดยสารเริ่มเข้าไปโวยกับเจ้าหน้าที่แอร์เอเชีย  โดยเฉพาะกลุ่มที่จะต้องบินต่อไปต่างประเทศ  เขาจองเครื่องไว้แล้ว  และเขาไม่รับรู้ข้อมูลข่าวสารอะไรจากแอร์เอเชียเลย  เขาไม่สามารถวางแผนได้เลยว่าต้องทำยังไง

ผู้โดยสารไม่รู้กฎการบินอะไรหรอก  แต่เขาอยากรู้ความคืบหน้า  เขาไม่รู้หรอกว่าน้ำมันเครื่องบินต้องใช้เวลาสั่งเป็นชั่งโมงๆ  แต่บอกได้มั้ย  หรือกลัวว่าบอกแล้วมันจะทำให้ผู้โดยสารโวยวายมากกว่าเดิม

ผมว่าไม่นะ  ผู้โดยสารจะได้รู้ว่า  ขั้นตอนการทำงานของคุณเป็นอย่างไร  ขั้นตอนของการบินเป็นอย่างไร  ต่อไปผู้โดยสารจะยิ่งมั่นใจในระบบความปลอดภัยของสายการบินคุณมากยิ่งขึ้น

มากกว่าตอนนี้ที่คุณไม่พูดอะไรเลย

ผมเดินทางออกจากบ้าน  11.30  น.  มาถึงดอนเมืองสี่ทุ่ม  ใช้เวลาบินนานกว่ารถทัวร์  อุดร-กรุงเทพ  ซะอีก  เป็นการเดินทางที่สุดแสนประทับใจมาก  เบี้ยยังชีพรุ่นชลบุรี

Leave a Reply

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

*